Τα λόγια όσων ταξίδεψαν μαζί μας: πραγματικές βαθμολογίες και σχόλια, που δημοσιεύονται μετά από έλεγχο. Μπορείτε να τα φιλτράρετε ανά ταξίδι και ανά αριθμό αστεριών.
Το πρώτο μας σαφάρι και ένας ολόκληρος κόσμος άνοιξε μπροστά μας. Στο Σεράγκετι ξεκινούσαμε με την ανατολή και η πεδιάδα ήταν γεμάτη γκνου και ζέβρες, ενώ ένα λιοντάρι λαγοκοιμόταν σε έναν βράχο πολύ κοντά στο όχημά μας. Ο κρατήρας του Νγκορονγκόρο έμοιαζε με άλλον πλανήτη. Στο τέλος ήρθε η Ζανζιβάρη: τα σοκάκια της Στόουν Τάουν και μια έξοδος με ντάου την ώρα του ηλιοβασιλέματος. Μια συμβουλή: οι δρόμοι έχουν σκόνη, πάρτε καπέλο και μαντήλι.
Ισλανδία με φως σχεδόν όλη νύχτα: καταρράκτες, παγόβουνα και πράσινα λιβάδια
Δεν είχα φανταστεί ότι το φως θα κρατούσε σχεδόν όλη τη νύχτα. Ο καταρράκτης Σκόγκαφος με το ουράνιο τόξο, η μαύρη παραλία Ρέινισφιάρα με τις βασαλτικές στήλες και τα παγόβουνα που επιπλέουν στη λιμνοθάλασσα Γιόκουλσαρλόν με άφησαν άφωνη. Ο συντονιστής μάς προειδοποίησε για τα επικίνδυνα κύματα στην παραλία και κρατήσαμε αποστάσεις. Πάρτε αδιάβροχο και ρούχα για στρώσεις: ο καιρός αλλάζει κάθε ώρα.
Μετά από αρκετές διακοπές στην Ελλάδα πίστευα ότι ξέρω τις Κυκλάδες. Κι όμως: το ηλιοβασίλεμα πάνω από την καλντέρα της Σαντορίνης, τα σοκάκια της Νάξου με τις μπουκαμβίλιες και τα ψαράδικα στο λιμανάκι της Νάουσας στην Πάρο μού τις έδειξαν αλλιώς. Δεν χρειάστηκε να σκεφτώ ούτε βαλίτσες ούτε δρομολόγια πλοίων. Το δείπνο με ψάρι δίπλα στη θάλασσα στη Νάξο ήταν από τα πιο όμορφα του καλοκαιριού.
Το Μάτσου Πίτσου μέσα στα σύννεφα: μια εικόνα που δεν ξεχνιέται
Μετά τη Λίμα, το πρόγραμμα μάς πήγε πρώτα στην Ιερή Κοιλάδα, χαμηλότερα από το Κούσκο, και έτσι συνηθίσαμε σταδιακά το υψόμετρο πριν από το Μάτσου Πίτσου: έκανε πραγματική διαφορά. Το πρωί της επίσκεψης τα σύννεφα γέμιζαν την κοιλάδα και η ακρόπολη των Ίνκας αποκαλύφθηκε σιγά σιγά. Θυμάμαι και τις κυκλικές αναβαθμίδες του Μοράι και, στο Πισάκ, έναν συνεταιρισμό υφαντριών με λάμα και αλπακά. Η παρέα ήταν ζεστή και ο συντονιστής σκεφτόταν τα πάντα.
Αγία Σοφία, Μεγάλο Παζάρι και αερόστατα πάνω από την Καππαδοκία
Η Κωνσταντινούπολη μάς κέρδισε με την Αγία Σοφία και το Μπλε Τζαμί, και χαθήκαμε με ευχαρίστηση στο Μεγάλο Παζάρι ανάμεσα σε μπαχαρικά και ορειχάλκινα φανάρια. Για έναν Έλληνα, η Πόλη έχει πάντα μια ιδιαίτερη συγκίνηση. Στην Καππαδοκία ξυπνήσαμε πριν από το φως και είδαμε τα αερόστατα να ανεβαίνουν πάνω από τους βράχους, από τη βεράντα του ξενοδοχείου μας μέσα στον βράχο, με το τσάι στο χέρι. Ήταν από τις πιο όμορφες εικόνες του ταξιδιού.
Ένα προσκύνημα με ηρεμία, χρόνο για προσευχή και σεβασμό
Περίμενα ένα κουραστικό πρόγραμμα και βρήκα έναν ρυθμό που άφηνε χώρο για προσευχή και σιωπή. Στα Ιεροσόλυμα περπατήσαμε στα στενά της Παλιάς Πόλης και σταθήκαμε στον Πανάγιο Τάφο, ενώ στη λίμνη της Τιβεριάδας ο πρωινός ήλιος είχε μια βαθιά γαλήνη. Ο συντονιστής μάς μιλούσε με σεβασμό για κάθε τόπο και κάθε κοινότητα. Πάρτε άνετα παπούτσια και κάτι για να σκεπάσετε τους ώμους.
Οι κερασιές στο Κιότο ήταν ακριβώς όπως τις ονειρευόμασταν
Προλάβαμε την κορύφωση της άνθισης στο Κιότο και στο Τόκιο τα πέταλα έπεφταν σαν χιόνι. Ξυπνήσαμε νωρίς για το Φουσίμι Ινάρι, όταν οι κόκκινες πύλες ήταν σχεδόν άδειες, και ήταν το πιο μαγικό πρωινό του ταξιδιού. Η συντονίστριά μας μάς εξηγούσε με υπομονή τα ήθη και τις συνήθειες, ώστε να νιώθουμε πάντα άνετα. Ο ρυθμός ήταν γεμάτος αλλά ισορροπημένος, με ελεύθερο χρόνο για βόλτες και φαγητό.
Φιτζ Ρόι, Περίτο Μορένο και Τόρες ντελ Πάινε: τέσσερις εποχές σε μία μέρα
Ο άνεμος στην Παταγονία δεν αστειεύεται, ούτε ο καιρός που αλλάζει κάθε ώρα, αλλά η ανταμοιβή είναι τεράστια: ο Φιτζ Ρόι να πορτοκαλίζει στην ανατολή, ο παγετώνας Περίτο Μορένο να ραγίζει και να βροντά και οι πύργοι του Τόρες ντελ Πάινε να καθρεφτίζονται στη λίμνη. Ο συντονιστής αναδιοργάνωσε μία μέρα λόγω ανέμου και δεν χάσαμε τίποτα. Πάρτε ρούχα για στρώσεις, αντιανεμικό και καλά παπούτσια.
Η Πέτρα στο πρωινό φως και μια νύχτα με αστέρια στην έρημο
Περπατήσαμε μέσα από το Σικ, το στενό φαράγγι, και ξαφνικά φάνηκε το Θησαυροφυλάκιο, ροδαλό στο πρωινό φως: δεν υπάρχουν λόγια. Στο Ουάντι Ραμ γυρίσαμε με τζιπ ανάμεσα σε κόκκινους βράχους και το βράδυ δειπνήσαμε σε κατασκήνωση βεδουίνων, με φαγητό ψημένο σε φούρνο μέσα στην άμμο, υπό έναν ουρανό γεμάτο αστέρια. Το να επιπλέεις στη Νεκρά Θάλασσα ήταν μεγάλο κέφι. Φορέστε άνετα παπούτσια: στην Πέτρα περπατάτε πολύ.
Οι κριτικές προέρχονται μόνο από όσους ταξίδεψαν μαζί μας: μετά την επιστροφή λαμβάνετε με e-mail τον σύνδεσμο για να αφήσετε τη δική σας.
Χρησιμοποιούμε μόνο τεχνικά cookies, απαραίτητα για τη λειτουργία του ιστότοπου. Οι χάρτες φορτώνουν τα πλακίδια από το OpenStreetMap. Μάθετε περισσότερα