Κάθε ταξίδι είναι η δική σου Ιθάκη

Σεράγκετι την αυγή και ηλιοβασίλεμα στη Ζανζιβάρη

Το πρώτο μας σαφάρι και ένας ολόκληρος κόσμος άνοιξε μπροστά μας. Στο Σεράγκετι ξεκινούσαμε με την ανατολή και η πεδιάδα ήταν γεμάτη γκνου και ζέβρες, ενώ ένα λιοντάρι λαγοκοιμόταν σε έναν βράχο πολύ κοντά στο όχημά μας. Ο κρατήρας του Νγκορονγκόρο έμοιαζε με άλλον πλανήτη. Στο τέλος ήρθε η Ζανζιβάρη: τα σοκάκια της Στόουν Τάουν και μια έξοδος με ντάου την ώρα του ηλιοβασιλέματος. Μια συμβουλή: οι δρόμοι έχουν σκόνη, πάρτε καπέλο και μαντήλι.

Ισλανδία με φως σχεδόν όλη νύχτα: καταρράκτες, παγόβουνα και πράσινα λιβάδια

Δεν είχα φανταστεί ότι το φως θα κρατούσε σχεδόν όλη τη νύχτα. Ο καταρράκτης Σκόγκαφος με το ουράνιο τόξο, η μαύρη παραλία Ρέινισφιάρα με τις βασαλτικές στήλες και τα παγόβουνα που επιπλέουν στη λιμνοθάλασσα Γιόκουλσαρλόν με άφησαν άφωνη. Ο συντονιστής μάς προειδοποίησε για τα επικίνδυνα κύματα στην παραλία και κρατήσαμε αποστάσεις. Πάρτε αδιάβροχο και ρούχα για στρώσεις: ο καιρός αλλάζει κάθε ώρα.

Σαντορίνη, Νάξος, Πάρος: τα νησιά με άλλο μάτι

Είμαι από την Αθήνα και πίστευα ότι ξέρω τις Κυκλάδες. Κι όμως: το ηλιοβασίλεμα πάνω από την καλντέρα της Σαντορίνης, τα σοκάκια της Νάξου με τις μπουκαμβίλιες και τα ψαράδικα στο λιμανάκι της Νάουσας στην Πάρο μού τις έδειξαν αλλιώς. Δεν χρειάστηκε να σκεφτώ ούτε βαλίτσες ούτε δρομολόγια πλοίων. Το δείπνο με ψάρι δίπλα στη θάλασσα στη Νάξο ήταν από τα πιο όμορφα του καλοκαιριού.

Το Μάτσου Πίτσου μέσα στα σύννεφα: μια εικόνα που δεν ξεχνιέται

Μετά τη Λίμα, το πρόγραμμα μάς πήγε πρώτα στην Ιερή Κοιλάδα, χαμηλότερα από το Κούσκο, και έτσι συνηθίσαμε σταδιακά το υψόμετρο πριν από το Μάτσου Πίτσου: έκανε πραγματική διαφορά. Το πρωί της επίσκεψης τα σύννεφα γέμιζαν την κοιλάδα και η ακρόπολη των Ίνκας αποκαλύφθηκε σιγά σιγά. Θυμάμαι και τις κυκλικές αναβαθμίδες του Μοράι και, στο Πισάκ, έναν συνεταιρισμό υφαντριών με λάμα και αλπακά. Η παρέα ήταν ζεστή και ο συντονιστής σκεφτόταν τα πάντα.

Αγία Σοφία, Μεγάλο Παζάρι και αερόστατα πάνω από την Καππαδοκία

Η Κωνσταντινούπολη μάς κέρδισε με την Αγία Σοφία και το Μπλε Τζαμί, και χαθήκαμε με ευχαρίστηση στο Μεγάλο Παζάρι ανάμεσα σε μπαχαρικά και ορειχάλκινα φανάρια. Για έναν Έλληνα, η Πόλη έχει πάντα μια ιδιαίτερη συγκίνηση. Στην Καππαδοκία ξυπνήσαμε πριν από το φως και είδαμε τα αερόστατα να ανεβαίνουν πάνω από τους βράχους, από τη βεράντα του ξενοδοχείου μας μέσα στον βράχο, με το τσάι στο χέρι. Ήταν από τις πιο όμορφες εικόνες του ταξιδιού.

Ένα προσκύνημα με ηρεμία, χρόνο για προσευχή και σεβασμό

Περίμενα ένα κουραστικό πρόγραμμα και βρήκα έναν ρυθμό που άφηνε χώρο για προσευχή και σιωπή. Στα Ιεροσόλυμα περπατήσαμε στα στενά της Παλιάς Πόλης και σταθήκαμε στον Πανάγιο Τάφο, ενώ στη λίμνη της Τιβεριάδας ο πρωινός ήλιος είχε μια βαθιά γαλήνη. Ο συντονιστής μάς μιλούσε με σεβασμό για κάθε τόπο και κάθε κοινότητα. Πάρτε άνετα παπούτσια και κάτι για να σκεπάσετε τους ώμους.